De ontaarde dochter

De ontaarde dochter is het tweede deel van Eveline Kubbenga’s semi-autobiografische vierluik. Stefanie groeit op onder een charmante maar kille, dominante moeder en vecht voor erkenning, liefde en een eigen leven. Wanneer een familiegeheim aan het licht komt, kiest ze voor waarheid en zelfbeschikking. Met Het juk van de schijn, De Bedrijfsjuristenfabriek en Kinderen van de schijn sluit Eveline dit oeuvre af.

In De ontaarde dochter is voor Stefanie liefde nooit vanzelfsprekend geweest. Haar moeder Fanny – ogenschijnlijk charmant, maar van binnen hard en onbereikbaar – orkestreert haar van plek naar plek met een steeds grotere onthechting tot gevolg. Haar jeugd bestaat uit ontheemding, vernedering en een constante strijd om bestaansrecht. Maar Stefanie laat zich niet breken. Ze verzet zich, zoekt haar eigen waarheid, en weigert te worden zoals haar moeder.
Jaren later, als volwassen vrouw, ontdekt ze een geheim dat alles op scherp zet: haar grootvader was lid van de beruchte Totenkopf-SS. Wat als de koude kilte van Fanny niet alleen uit haar persoonlijkheid komt, maar ook uit het familieverleden waarover niet gesproken mag worden?
De Ontaarde Dochter wordt als pocket uitgegeven. Het is een indringende roman over generatie-trauma, de erfenis van oorlog, en de moed om je eigen weg te zoeken – zelfs als die begint in duisternis.