Wie ben ik en wie ben jij? Ben jij nog in contact met jezelf? Dit boek helpt je in de zoektocht naar jezelf. Ga je mee in groei in bewustzijn? In het afzetten van maskers en brillen? Evenals in het afkicken van alles waar je aan verslaafd bent, maar wie of wat je niet bent. Spring uit je theater en spring het leven in. Jij bent in het werkelijke leven puur “datgene” wat je niet bent in het theater. Jij bent “dat, datgene, of iets” wat het lichaam, de geest, je emoties, etc. waarneemt. 

Lees verder

Overal is kleur

Kleur beschouwen we als een vanzelfsprekend fenomeen in het waarnemen van onze omgeving.

Schijnbaar zo gewoon, maar toch enorm bepalend. Overal is kleur, overal zien we verschillende kleuren. Of het nu gaat om de natuur, de bebouwde leefomgeving, de kunst, productieprocessen, dienstverlening, gebruiksvoorwerpen. Noem maar op. 

Optische indrukken en hun verwerking zijn simpelweg onmogelijk als er geen kleur aan te pas komt: ter definitie, identificatie, oriëntering en om ....

Lees verder

‘En nu ik beschrijft hoe vernietigend kindermishandeling inwerkt in het leven van een kind en het daar nooit meer uit ontsnapt. Een must-read voor elke leraar en welzijnswerker!’
– Fedor de Beer – Hoofddocent Master Pedagogiek HAN en auteur –

‘En nu ik is eerlijk, open en inzichtvol.’
– Laura de Bruijn – Zelfstandig Redacteur –

Autobiografische roman - paperback

Lees verder

Prentenboek, voorleesboek, durven. Tom komt elke week bij de zebra's in de dierentuin. Een ervan is zijn vriend en deze noemt hij Streepje. Op een dag is Streepje verdrietig, omdat hij zijn zwart-witte strepen zat is. Het liefst wil hij ook verschillende kleuren. Tom wil hem daarbij helpen en bedenkt een oplossing. Gaat het hem lukken zodat Streepje weer blij wordt? Het prentenboek heeft een hardcover en is geschikt voor kinderen van 4 tot 8 jaar.

Lees verder

Diabetes, impact, leven, paperback

Wij noemden haar steevast tante Nel, maar eigenlijk was ze helemaal geen echte tante maar een vriendin van mijn moeder. Samen met haar man vierden ze elk jaar oud en nieuw bij ons.

Eens viel het mij op dat er een afwijkend gebakje op een schoteltje lag. Het bleek een bevroren suikervrij appelgebakje te zijn. Deze was voor tante Nel, omdat zij suikerziekte had en geen suiker mocht.

Ik moest er niet aan denken om deze ziekte te krijgen, dat leek mij vreselijk.

Lees verder