Auteurs: Astrid van Zelst
Trefwoorden: ervaringsverhaal, NAH, hersenletsel, kanker, burn-out, verliesverwerking, vertragen, herstel, zelfzorg, artjournal, creatieve oefeningen
Fotograaf/illustrator: Dana Schoenmaker, Foto van Dana (auteursfoto) Nienke H., Shoots & More (foto Zimba en Astrid) Astrid van Zelst (illustraties en foto’s kunstzinnig werk)
'De kunst van slow living' verschijnt 1 februari 2026 heeft soft cover en is full colour met afbeeldingen en creatieve oefeningen. Het unieke aan dit kunstzinnige slow living boek is, dat het niet alleen een ervaringsboek is, maar ook een creatief artjournal met vrije open ruimte voor het verbeelden van jouw eigen unieke verhaal.
Een creatieve oase, waarmee ik de lezer een inkijkje wil geven in mijn healing journey via mijn persoonlijke verhaal, gedichten, illustraties en creatieve oefeningen.
Dit boek is voor jou als een wake-up call om het rustiger aan te doen en als je ook zelf creatief vorm wilt geven aan jouw ervaringen rondom overprikkeling, NAH, niet aangeboren hersenletsel, kanker, burn-out of chronisch ziek zijn.
Astrid van Zelst (1963) is beeldend therapeut en werkt vanuit haar kunstzinnige praktijk Kleur is Kracht in Uithoorn. Door het schrijven van dit boek verwerkte Astrid de impact van verlies van gezondheid en bouwde ze haar leven opnieuw op: bewuster, langzamer en krachtiger. Haar passie voor creativiteit, herstel en slow living deelt ze dan ook graag in dit boek.
In een split second veranderde mijn volle, creatieve leven in een langzaam, kalm en prikkelarm leven in een veel lagere versnelling.
Ik leerde slow living omarmen als krachtbron. Mijn oude ik en mijn nieuwe ik – van na het ongeval – lijken wel twee verschillende persoonlijkheden. Mijn leven aan de zijlijn is best ingewikkeld geworden.
Ik probeerde mijn huidige situatie maar te zien als een nieuwe versie van mijzelf. Wellicht een verbeterde versie, maar in ieder geval een versie 2.0. Ik noemde mijzelf dus Astrid 2.0 en beschouwde het als een project in wording om in die nieuwe (verbeterde) versie ‘slow living ik’ te gaan worden.
Schrijven en tekenen deed ik altijd al graag en door het schrijven van dit boek gebruikte ik mijn eigen ervaringen om mijn proces visueel zichtbaar en voelbaar te maken Het is misschien wel het boek dat ik zelf nodig had gehad.
Als beeldend therapeut heb ik de kracht van creativiteit zelf kunnen ervaren. Tijdens mijn studie en ook in het werken met cliënten heb ik de kracht van het beeldend werken gezien als er nog geen woorden gegeven konden worden aan wat er gevoeld werd. Creativiteit past ook heel goed bij slow living. Met je handen werken helpt om uit je drukke hoofd te zakken, om je aandacht af te leiden en je te focussen. De kracht van creativiteit en slow living zit hem in echt de tijd nemen om meer ontspanning en zelfvertrouwen te kunnen ervaren via creativiteit.
Ik vond dit boek: Het boek van Astrid; de kunst van slow living neemt je mee in vertragen, het laat je zien en ervaren hoe je het bij jezelf kan toepassen.
Ik las dit boek als: Net na de lancering van Astrid’s boek moest ik een paar weken (bed)rust houden na een operatie. Met het boek binnen handbereik ben ik gaan lezen én ben ik door alle oefeningen heen gegaan. Soms door precies de oefening te volgen, soms door er mijn eigen draai aan te geven.
Lees dit boek vooral als: De slow living gedachte neem ik nu mee in mijn dagelijkse routine. Mooi hoe het samen kwam.
Naam: Aletta
Ik vond dit boek: Het is op een vrijdagmorgen als Astrid van Zelst een eenzijdig fietsongeval krijgt. Lange tijd was onduidelijk wat er gebeurd is. De eerste dagen verbleef ze op de brain-care unit. Een gebroken oogkas en neus, nauwelijks bij kennis, moeilijk aanspreekbaar en knallende hoofdpijnen. Ze bleek een contusio cerebri, een zware hersenkneuzing te hebben. Een ernstige vorm van traumatisch hersenletsel, waarbij hersenweefsel beschadigd is geraakt. En nee, dat is geen hersenschudding. De eerste tijd dacht ze dat een kwestie van tijd was voordat ze weer de oude was en gewoon weer aan het werk kon. Maar langzaam werd ze zich ervan bewust dat haar volle, snelle, creatieve leven was veranderd in een langzaam, kalm en prikkelarm leven in een veel lagere versnelling. Het hersenletsel had haar veranderd, maar ondanks de beperkingen merkte ze hoe ze deze manier van leven, slow living, kon inzetten als krachtbron. Toen ik het persbericht van dit boek binnenkreeg, had ik gelijk iets van dit is misschien wel een boek voor mij. Meer dan veertig jaar geleden heb ik door een val van het paard een zware hersenkneuzing opgelopen, ik was net 14 jaar. Na 15 uur in coma te hebben gelegen kwam ik gelukkig bij en kon aan het herstel beginnen. Maar in die tijd was het, na ontslag uit het ziekenhuis, gangbaar gewoon nog twee weken thuis regelmatig te rusten en weer doorgaan met het leven. Verdere aandacht werd er niet aan besteedt. Jammer genoeg, want vele jaren later kwam ik er pas achter dat ik NHA (niet aangeboren hersenletsel) had waardoor het met regelmaat best moeilijk was om net als anderen een ‘gewoon’ leven te leiden. Op latere leeftijd hebben twee rugoperaties ervoor gezorgd dat ik nu chronisch pijn heb, en dat is best een beetje dubbelop. En…je ziet het niet aan de buitenkant wat het lastig maakt tegenover de buitenwereld. In het boek De kunst van slow living – een creatief (ver)werkboek voor een bewust leven en een krachtig herstel kwam ik veel herkenbare dingen tegen. Zoals overprikkeling, vermoeidheid, moeilijk kunnen ontspannen (want je wilt toch meer dan je aankunt), snel hoofdpijn hebben, het gevoel te hebben dat je hoofd gaat ontploffen en ga zo maar door. Voortdurend het gevoel hebben je te moeten verantwoorden waarom je bijvoorbeeld die avond niet naar dat feestje kan, of dat je gewoon even een middag op de bank ligt. Tijdens het lezen is er regelmatig de confrontatie met jezelf, maar tegelijkertijd krijg je handvaten aangeboden van Van Zelst om veel negativiteit om te buigen naar positiviteit. Bijvoorbeeld om in plaats van een to-do-lijst een done lijst te hanteren. Of een leuke dingen doe-lijstje te maken. Maar ook dat je moet leren naar je lichaam te luisteren en geen ja te zeggen als het eigenlijk nee moet zijn. Astrid van Zelst geeft een inkijk in haar healing journey van haar persoonlijke verhaal, dagboekteksten en eigen creaties en tekeningen en gedichten. Dit combineert ze met tips en creatieve oefeningen voor de lezer. Dit boek is een inspiratiebron voor iedereen die getroffen is door een chronische ziekte, long covid, of overbelast is. Maar ook prikkelgevoelige hoogsensitieve mensen kunnen iets aan dit boek hebben, of dus mensen met NHA. Dit boek leert je leven met meer aandacht in het hier en nu. ‘Het verleden kun je niet veranderen en er boos om worden of erin blijven hangen brengt je niet verder. Het geeft je alleen maar negatieve energie.’ De kunst van slow living is een boek waar iedereen van kan leren, vooral in deze tijd waarin alles maar snel en haastig moet. Het is tijd om eens even stil te blijven staan en te onthaasten…
Ik las dit boek als: Lezer
Ik las dit boek omdat: Omdat ik zelf NHA heb opgelopen als tiener en daardoor prikkelgevoelig ben
Lees dit boek vooral als: Mensen met NHA. Mensen met chronische pijn, Mensen met prikkelgevoeligheid, Mensen met een burn-out
Naam: Wendy
Ik vond dit boek: Een eye opener om bewuster te leren leven
Ik las dit boek als: Ex-kankerpatiënt omdat ik iets zocht als tegenhang van de steeds snellere wereld om mij heen
Ik las dit boek omdat: Ik mijzelf steeds weer voorbij liep. Ik wilde met iets aan de slag gaan om bewuster te leven met mijn beperkte energie.
Lees dit boek vooral als: je een inspirerend en creatief ‘to do’ boek zoekt met handvaten en oefeningen om om te gaan met beperkte energie,
Naam: Manon Boom